Ψυχολογικός Ντετερμινισμός: She is not that much into you.

...και ιδού γιατί το προηγούμενο κείμενο αρνήθηκε να φορέσει την κελεμπία της επιστήμης και έσκασε μύτη με τη φόρμα και την ελβιέλλα. Κάπου ήθελε να πάει, ξεκίνησε για το Μέγαρο, σκάλωσε στο πάρκο να παίζει φρίσμπι με ψιονικά σκυλιά και γάτες που είναι και ζωντανές και νεκρές ταυτόχρονα. Το θέμα δεν ήταν να πιάσουμε την ελεύθερη βούληση και να γαμήσουμε το πτώμα της για άλλη μια φορά.

Το θέμα πάει στις γκόμενες. Και όχι μόνο σε αυτές, αλλά και σε εμάς.

Παλαιότερα είχα αποφανθεί («Αγαπητέ μου σκληρέ δίσκε», κατά το «αγαπητό μου ημερολόγιο») ότι

Provided that there is sufficient romantic attraction to a certain individual, all inhibiting priorities, events and personality traits in one's life tend to decrease in their potential to prohibit behaviors stemming from that attraction....but what if this romantic attraction stems from facilitating priorities, events and personality traits? Don't we have anything else then but a private battle of wits?

Μα δεν τσινάς κάθε φορά που ένα αντικείμενο του πόθου σου σού σερβίρει το γνωστό ζυμαρικό με μια sauce a la plausible cause του στυλ «δεν ψάχνω κάτι αυτόν τον καιρό», «αξίζεις κάτι καλύτερο», «είμαι απαίσιος άνθρωπος», «σε βλέπω σαν φίλο» και λοιπές παπαριές;

Το μέρος του μυαλού σου που τσινάει λίγο πριν προφέρεις τις γνωστές παραλλαγές του ”she’s special” με την λίγο-πολύ γνωστή προφορά γκαγκαούγκαλου του Eddie Murphy στο Raw, στιγμ. 3:13

καταλαβαίνει ένα πράγμα: η επιθυμία του αντικειμένου του πόθου σου να ενδώσει έχασε τη μάχη από μια «αντίπαλη» λίστα (δες προηγούμενη καταχώρηση).

Η απόφασή της να ενδώσει δεν έχει «όχλο», δεν έχει νευροδυναμικό, ενώ η απόφασή της να μην σε αφήσει να την κάνεις βασίλισσα της ζούγκλας έχει φέρει παρέα από Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Πάτρα, Ηράκλειο, έχει φέρει το σόι της ολόκληρο και με τις καραμπίνες του παππού και, α, και την προσωπική της αίσθηση γούστου.

Ενδεχομένως και να σε θέλει για φίλο, επειδή είσαι και γαμώ τα παιδιά «κατά τ’ άλλα». Ίσως να έχει μπουχτίσει με τις σχέσεις. Ίσως να μην λέει μαλακίες. Αλλά στην συντριπτική τους πλειοψηφία, Η ΓΚΟΜΕΝΑ ΣΟΥ ΛΕΕΙ ΜΑΛΑΚΙΕΣ (συνειδητά και ασυνείδητα – δεν θα βγάλουμε εμείς το φίδι από την τρύπα, στα τγέεεναααα © με τους ψυχαναλυτές). Πιθανότατα την επόμενη εβδομάδα να «είναι έτοιμη για σχέση», απλά με κάποιον άλλο.

Τώρα ξέρεις γιατί. Δεν υπάρχει αρκετό νευρωνικό φορτίο, αρκετό νευροδυναμικό μεσ’το κεφάλι της που να λέει «ΚΑΤΣΕ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΩΡΗ ΝΤΙΒΑ». Ο ανταγωνισμός νευροδυναμικού μεταξύ των clusters αναδεικνύει το ένα περισσότερο από το άλλο.

Πολύ απλά, «δεν σε γουστάρει αρκετά». Μπορεί να πονάει, αλλά είναι η αλήθεια: ούτε  εσύ γουστάρεις αρκετά εκείνη την χοντρούλα στην άκρη του μπαρ/ παρέας/ παραλίας/ εκτελεστικού αποσπάσματος. Δεν είναι αρκετή η επιθυμία σου.

Πχ.:

ΛΙΣΤΑ ΟΡΜΑΩ

Χμ, έχω καιρό να γαμ- (+10 στο νευροδυναμικό της λίστας)

Έχει και κάτι βυζγιά σαν κρεμαστούς κήπους (+4)

 (Βιολογικό ασυνείδητο) Έχει και μια ζέστη... (+1)

(Ψυχολογικό ασυνείδητο) Την λένε και Καλλιόπη, που έλεγαν και μια πρώην μου (+1)

ΛΙΣΤΑ ΒΑΣΤΑ ΜΕΓΑΛΕ

Έχει περιφέρεια ίσα με την Ομόνοια (+5 στο δυναμικό αυτής της λίστας)

Δεν μ’ αρέσουν τα μαλλιά της (+2)

(Εκλογίκευση γιατί βαριέμαι να κάνω μανούβρες) Έχω βαρύνει από τα κοψίδια (+3)

Καιρός να συμμαζευτώ (+5)

Μήπως αυτό σημαίνει ότι ένας άνθρωπος δεν είναι αρκετός για έναν άλλο; Ουχί. Δεν μίλησα ποτέ για την αυταξία, δεν έκανα λόγο ποτέ για την αξία ενός ανθρώπου ως επιβήτορα και ως σύντροφο γενικά, απλά έκανα λόγο για το φαινομενολογικό πεδίο αντίληψης της αναπαραγωγικής αξίας ετέρου (στα ελληνικά προτιμούμε να το λέμε ΓΟΥΣΤΟ) της οποιαδήποτε κοπέλας έχει τον άπεφτο.

Βέβαια, αν είσαι και ‘συ (ναι, ΕΣΥ) λίγο μουντρούχος, ε, ξεκλείδ.

Και άντε, για να το σοβαρέψουμε και για να θίξουμε και το θέμα της ευθύνης, θα κλείσω με άλλο ένα δικό μου απ’ τα παλιά:

If the case of hard determinism holds true and yet we are indeed responsible for our actions, responsibility is rendered merely a social control system that filters the dysfunctional causal chains that humanity produces; that is, we condemn and punish the actions that were meant to be harmful, thus eliminating, one way or the other, the agents that caused them; whether this social control is right or wrong, functional or dysfunctional in itself, may depend on whether the punished agent would produce another dysfunctional chain of events in the future or not. Thus, morality becomes merely crime management.

Brain Blurt Miscellanea: Greek Blurts Part 1

-Μόνο αν σου δώσω ένα μαχαίρι και την δυνατότητα να επιλέξεις πoιος θα ζήσει και ποιός θα πεθάνει...μόνο αν σε κάνω θεό.... μόνο αν σε κάνω τέρας.... μόνο τότε θα καταλάβεις πόσο και αν είναι χρήσιμη η στοργή μιας μάνας, η περηφάνεια ενός πατέρα για τα παιδιά του, ο μόχθος της εργασίας, η εμπάθεια ενός βλάκα, η άκαρπη ευφυία του σνομπ, η ψυχρότητα του επαγγελματία. Θα πρέπει να γίνεις δαίμονας πριν καταφέρεις να κατανοήσεις το Φως στην πραγματική του μορφή. Το φως δεν είναι θεός, αλλά εργαλείο. Όταν θα χρειαστεί να μελετήσεις στα σκοτεινά, δεν θα θέλεις ένα θεό, αλλά έναν φακό, σε όλο του το απλοϊκό και ψυχρό μεγαλείο.

- Αν θες να δεις τι σου στέρησαν οι γονείς σου όταν ήσουν παιδί, μελέτησε προσεκτικά τις ιδιότητες που έχεις αποδώσει στον προσωπικό σου θεό.

-Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να χορτάσει την ανάγκη του για μαγεία με τις δεδομένες μετριότητες του παρόντος όσο υπάρχουν τόσοι κόσμοι που περιμένουμε να ξετυλιχτούν μπροστά μας στο μέλλον και τόσοι άλλοι να θυμόμαστε από το παρελθόν;

-Η άποψη μας και η πίστη μας για θέματα που δεν μπορούμε να εξιχνιάσουμε με άμεση έρευνα εξαρτώνται κυρίως από το τι θεωρούμε ως εύστοχη αναλογία για να περιγράψουμε τα θέματα αυτά.

- Η Αλήθεια δεν φαίνεται ποτέ αν προσκολληθούμε, σαν είδος, σε μία άποψη, σε μία επιστήμη ή σε ένα περιορισμένο θεματικό φάσμα ανάπτυξης και συλλογικών δραστηριοτήτων. Είναι την στιγμή της μετάβασης της οπτικής μας γωνίας από την μια πλευρά στην άλλη που μπορούμε για λίγο να κρυφοκοιτάξουμε την Αλήθεια και μετά να ξαναβυθιστούμε στο σκοτάδι νέων ερωτημάτων, μέχρι την επόμενη μεγάλη ανακάλυψη. Η ανθρωπότητα μέχρι τώρα και για καιρό ακόμα θα εξελίσσεται αναβοσβήνοντας τις κοσμικές λάμπες-
                 - με την Αλήθεια ανάμεσα, ένας κύκλος απο λαμπτήρες - οι επιστήμες, οι τέχνες, η φιλοσοφία, ο αθλητισμός - και στιγμιότυπα εικόνων από το κέντρο του κύκλου, το κατασκότεινο "?", παρέχω την εικόνα της παραπάνω παραγράφου. Επειδή μου καρφώθηκε στον εγκέφαλο μια μέρα και δεν είπε να ξεκολλήσει.

* Treat ΑΛΗΘΕΙΑ as a concept more on par with "the answer to everything: 42" rather than as being similar to "Have you found Jesus" from Jahova Witnesses - there is no absolute truth, and THAT might be the truth of it. 

Brain Blurts I

- We used God as a cushion to lean against when philosophers dared to shock us with their innovative and revolutionary ideas.

- We all are anxious liquids, trying to fit in the social bottle.

- No good nor evil, no order nor chaos. It’s only human versus primal, forebrain versus basal ganglia. Both aspects have good and bad sides, ordered and chaotic elements. The human part is capable of conceiving a world and a future outside its own, taking care of other animals and their futures. The primal part is what makes caressing, kissing and having sex feel natural and all cozy inside us. The human evil is to control, terrorize, manipulate, expand and enslave, the primal evil is to lie, to steal, to kill, to cheat. The human order is based on knowledge and prior calculation and aims towards sustainable growth, the primal order builds upon what survives and creates wooden dams, nests and termite towers. The human chaos encompasses the desire and the acts towards freedom from the natural bonds, the primal self, the human slavery and aims towards artistic expression, freedom of spirit, divergent thinking. Primal chaos is doing what feels right at the moment, aiming at the fullest gratification possible.